تبليغاتX

بی تو هرگز... - سفر

بی تو هرگز...

به نام آنکه مرا آفرید و .........برای خوشبختی من تو را

HOMEPAGE

E-MAIL

من در سفر خود از سپيدی تا سياهی راه رفتم

من در سفر خود راه رفتم

من در سفر خود مردمانی ديدم که مرا می ديدند

من در سفر خود مردمانی ديدم که مرا نديدند

مردمانی که مرا می ديدند همه در سياهی بودند

مردمانی که مرا نديدند نيز

من در سپيدی راه هيچ نديدم

که بنويسم در دفتر خود

در سياهی مطلق بودم

اما می ديدم چيزهايی که نمی بايست ديدن

 

وقتی که مرتکب جرمی شدم دويدم

وقتی که جرمی نکردم دويدم

وقتی که من دويدم از هيچ ترسيدم

        او در پی من می آمد ....

                 او در پی من می آمد ....

                           و من هراسان گريختم !

من در سفر خود از سپيدی تا سياهی ترسيدم ؛

من در سفر خود از سپيدی تا سياهی گريختم ؛

من در سفر خود از سپيدی تا سياهی راه رفتم ؛

               راه رفتن من چه غريب است ....

                          راه رفتن غريب است....

                                     راه غريب است

                                              من غريبم  

                                                    من غريبم

                                                    غريب غربت

 

 چند تا عکس خوشمل دوستم داده واستون میزارم

البته هیچ ربطی به اپم نداره

اما دیگه قول دادم بزارم تو وبلاگ

                           

  

 

+ نوشته شده در 86/11/13ساعت 9:43 توسط مرجان |