با اون پرستوی غریب دردام و سر به سر شدم

                             گفتی می خوام نبینمت چشمات و بستی تو به روم

                            خودت بگو چی کار کنم هستی همیشه رو به روم

                            گفتی که عشق یه عادته بازم تو عادت می کنی

                            عادت من خود تویی نگو سماجت می کنی

                           گفتی که وقته رفتن آینه و آب بیار برام

                           گفتم که سوغاتی عزیز خرما گلاب بیار برام

                            گفتی که حرفه مردنه؟ داری می ترسونی منو؟

                         گفتم که تو با رفتنت داری می سوزونی منو؟

                         گفتی که دیگه چاره نیست باید جدا شیم من و تو

                        اول مشکل همینه باید که ما شیم من و تو

                        گفتی که ما شدیم ولی ما شدن و نفهمیدیم

                       گفتم آخه ما شدن و با عشقمون نسنجیدیم

                       گفتی که عشق تو قصه هاست حرف من و تو هوس

                      زمزمه کردم تو گوشت قصه به آخر نرسه

                      گفتی برو کنار برم - نذار جسارت بکنم

                      گفتم چرا می خوای عزیز بهت خیانت بکنم؟

                      گفتی سفر حق همه است ما ها همه مسافریم

                      گفتم آره خوب می دونم بمون تا پس با هم بریم

                       گفتی که رفتن واسه من غربت عشقم واسه تو

                      گفتم نمی ذارم بری حرمت عشقم واسه تو

                      گفتی آخه چرا همش داری تو اصرار می کنی؟

                      گفتم آخه عشق منو همش تو انکار می کنی

                      گفتی قبول دارم تورو خیلی دوسم داری عزیز

                       گفتم نمیذارم بری برای من زبون نریز

                    گفتی که اذیتم نکن این دل و دیوونه نکن

                     گفتم نرو پیشم بمون تنها رو ویروونه نکن

                     گفتی که خیلی از چیزا با همدیگه جور نمیشه

                   گفتم آخه عشق تو هم از این دلم دور نمیشه

                   گفتی باید عاقل باشیم عاشقی معنا نداره

                  گفتم سوال من اینه جای تمنا نداره؟؟؟

                   گفتی می خوای خوب بدونی؟ من تو رو دوستت ندارم

                   گفتم می خوام دوست داشتن و من توی قلبت بکارم

                  گفتی دیگه چیزی نگو حرفی نزن نگاه نکن

                  گفتم که نشکن دلم و با این کارت گناه نکن

                 گفتی می خوام قسم بدم شاید دیگه ولم کنی

                 گفتم می خوای با این قسم رسوای عالمم کنی؟

                  گفتی تو رو به عشقمون قسم به اون گذشتمون

                   گفتم دیگه قسم نده جدایی سرنوشتمون

                  رفتی و بعد رفتنت چشام به راه بسته شده

                در قفس باز ولی کبوترم خسته شده

                رفتی و بعد رفتنت گریه امونم و برید

               اما چه حیف چشمای تو چشمای خیسم و ندید

                رفتی و بعد رفتنت یک شب یلدای دیگه

                 دوباره من تنها شدم اما یه تنهای دیگه

                 رفتی و بعد رفتنت دست سیاه سرنوشت

                تو سر رسید قلب من تاریخ یلدا رو نوشت

                نوشت که یادم بمونه اون شب یلدای بلند

                 نوشت دیگه غزل نگو دفتر شعرت و ببند

                 نوشت دیگه از عاشقی برا کسی دم نزنم

                نوشت که رنگ این دل و مشکی ماتم بزنم

                نوشت خودت خواسته بودی وحشی عاشقش کنی

                بشی نجات غریق اون سوار قایقش کنی

                نوشت یادت میاد یه روز گفتی باید عاقل باشه

               با عقل به دریا بزنه کنار ساحل نباشه 

                یادت میاد گفته بودی باید تو تصمیم بگیری

              حالا دیگه حق تو باید پا عشقت بمیری

               یادت میاد مثال زدی خاصیت عشق و واسش

               حالا باید نشون بدی نهایت عشق و واسش

               پاش و برو یه نیلوفر تو باغچه ی حیات بکار

             با اشک چشم آبش بده عشق تو روی اون ببار

             قصه ی ما به سر رسید قصه به آخرش رسید

             بازم چه خوب شد که گلی خیسی این چشم و ندید